A Local Hoppy to lead the revolution!!

Εισαγωγική σημείωση: Ο Πέτρος γράφει regular, ο Πάνος σχολιάζει σε italic. Capisce?

Σε προηγούμενο ποστ είχαμε μιλήσει για την ελληνική σκηνή. Ναι, για όλους αυτούς που ψάχνουν τις αρπαχτές, για αυτούς που θέλουν να «ρίξουν» την Αθηναϊκή, για εκείνους που πιστεύουν ότι η μπύρα είναι τα φθηνά λαγκεροζούμια και οι κοκορετσόμπυρες που μας προωθούν. Τι εννοείς Βίρνα; Ίσως έτσι, άθελα μας, να σας δώσαμε να καταλάβετε ότι όλοι οι Έλληνες μικροζυθοποιοί, ιδιοκτήτες μπυραριών, εισαγωγείς κλπ ανήκουν στις προαναφερόμενες ομάδες ατόμων. Αν το κάναμε αυτό σας ζητάμε ταπεινά συγγνώμη, καθώς δεν είχαμε αυτήν την πρόθεση. Εξάλλου κάτι τέτοιο θα ήταν και ψέμα, αφού υπάρχουν αρκετοί άνθρωποι που τόσα χρόνια προωθούν με μεγάλη προσπάθεια την ποιοτική μπύρα στην χώρα μας με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο. Εξάλλου, και εμείς μέσω αυτών μυηθήκαμε.

Με αυτό λοιπόν το άρθρο θα κάνω μία παρουσίαση σε δύο μπυραρίες της χώρας μας (pubs για την ακρίβεια, για να μην μας νευριάσουν και οι ιδιοκτήτες) που εδώ και κάποια χρόνια τροφοδοτούν το κοινό τους με εξαίρετα διαμαντάκια της παγκόσμιας μπυροσκηνής. Επέλεξα να παρουσιάσω pubs και όχι για παράδειγμα ζυθοποιία ή κάβες ή κάτι άλλο καθώς οι μπυραρίες και οι pubs είναι ο πιο εύκολος τρόπος να μάθει ο καταναλωτής νέα πράγματα, να δοκιμάσει μπύρες που δεν ξέρει και να μορφωθεί από το προσωπικό των μαγαζιών.

Η λέξη Pub είναι κοφτή έκδοση του Public House, δηλαδή το μέρος που είναι ανοιχτό στο κοινό, εν αντιθέσει με το private house, τα κλειστά, δηλαδή, κλαμπς για λίγους. Προέρχεται βασικά από τη Βρετανία (και τις αποικίες, duh). Είναι συνέχεια των Tied Houses, όπου το κατάστημα είχε συμβόλαιο με ένα ζυθοποιείο – στα Free/Public Houses δεν υπάρχει τέτοιος κανόνας προφανώς. Και  αν πάμε ακόμα πιο πίσω φτάνουμε στις Ρωμαϊκές ταβέρνες. 

Ο βασικός λόγος που επέλεξα τα συγκεκριμένα δύο μαγαζιά είναι η ποικιλία που προσφέρουν και η αποκλειστικότητα αυτών. Όχι ακριβώς αλλά i see your point matey. Μην περιμένετε να δείτε τον κατάλογο των περισσοτέρων μπυραριών, μην ρωτήσετε ποιες weiss διαθέτουν (μία weiss είναι αρκετή για ένα μαγαζί!!!), απλά τσεκάρετε τις ετικέτες των βαρελιών και τα μπουκάλια, και βάλτε στοίχημα να τα έχετε δοκιμάσει πριν τελειώσουν τα αποθέματα, όπου και άλλα ωραία μπυράκια θα πάρουν την θέση τους. Γιατί στα συγκεκριμένα δύο μαγαζιά αυτό γίνεται: ένα βαρέλι αδειάζει, ένα τελείως διαφορετικό θα κουμπωθεί. Μπαίνοντας όμως, πριν από όλα τα άλλα, πείτε στο μπάρμαν «Amstel Bock έχετε;»

Ο δεύτερος λόγος είναι το γνωστικό επίπεδο των ατόμων που απαρτίζουν το προσωπικό των δύο αυτών μαγαζιών. Τα παιδιά ξέρουν πολύ καλά το αντικείμενο τους, ψάχνουν συνέχεια για νέα πράγματα, ενημερώνονται για τα νέα της παγκόσμιας σκηνής, και όταν τους ζητήσεις πικρή μπύρα δεν θα σου προσφέρουν ούτε Guinness ούτε ΖΕΟΣ απαστερίωτη, αλλά μία όντως πικρή και αρωματική Pale Ale, IPA, DIPA. Μην ξεχνάμε και την TIPA. Ή TRIPA; Anyway. Έχουν απευθείας σχέσεις με τους ζυθοποιούς, τις μπύρες των οποίων προσφέρουν, σχέσεις όχι μόνο επαγγελματικές αλλά και φιλικές, σχέσεις που τους δίνουν το πλεονέκτημα να φέρουν που και που κάποια πολύ σπάνια βαρελάκια σαν guest σε ειδικές περιπτώσεις, βαρελάκια που με το που κουμπωθούν, έχουν αδειάσει μέσα σε λίγα μόνο λεπτά.

Οι δύο αυτές pubs είναι η The Local Pub στο Χαλάνδρι της Αθήνας και η The Hoppy Pub στην περιοχή του Λευκού Πύργου στην Θεσσαλονίκη. Δύο μαγαζιά αφιερωμένα στην προώθηση του ποιοτικού ζύθου στην χώρα μας, την ενημέρωση του κοινού και την ανάδειξη αξιόλογων εγχώριων προσπαθειών. Πάμε λοιπόν να τα δούμε ξεχωριστά:

The Local Pub

Χαϊμαντά 25, Χαλάνδρι

The Local Pub

The Local Pub

Πεζόδρομος Χαλανδρίου, καφετέριες αριστερά και δεξιά, ταμπέλες Heineken και Mythos… Κάπου εκεί, δύο στενά πριν φτάσεις στο τέρμα του πεζοδρόμου, σε ένα σοκάκι, βρίσκεται μια μικρή κυκλική πλατεία-αυλή. Μην την προσπεράσεις αμέσως, τουλάχιστον ρίξε μια ματιά. Αν ακούσεις κέλτικες μουσικές, κιθάρες, γκάιντες, ντραμς και λοιπά κλαπατσίμπανα… τότε καλώς όρισες στην Τοπική Παμπ! Σου φαίνεται λίγο μικρή απ’έξω ε;; Ε, τότε να σε απογοητεύσω κι άλλο, και μέσα κάπως έτσι είναι!! Μικρό, ζεστό, φιλικό.  Και αυτός είναι και ο λόγος που αυτό το μικρό μαγαζάκι έχει αγαπηθεί όσο λίγα σε ολόκληρη την Ελλάδα και διατηρεί ένα αρκετά μεγάλο αριθμό θαμώνων. Είναι τόσο φιλόξενο και φιλικό, που δεν θα θες να φύγεις, ακόμα και όταν ακούσεις την καμπάνα του Last Call (κατά τις 1:30-2:00 το βράδυ η καμπάνα προειδοποιεί τους θαμώνες να παραγγείλουν την τελευταία τους μπύρα). Είναι τόσο ζεστό που σε προσκαλεί να κατευθυνθείς προς την πόρτα και να την διαβείς με ένα χαμόγελο στα χείλη. Και πως αλλιώς θα την διαβείς άλλωστε όταν στο χαλάκι σε περιμένει το παρακάτω θέαμα;

Welcome to The Local Pub!

Welcome to The Local Pub!

Μπήκες λοιπόν ε; Ωραία, τώρα τι πίνουμε; Καλή ερώτηση, αναρωτιέσαι καθώς κάθεσαι και χαζεύεις τα 20 βαρελάκια στην μπάρα. Α, έχει Guinness, έχει και Killkenny, έχει και Βεργίνα, αλλά έχει και άλλα που φαίνονται πολύ ωραία, αλλά πιθανώς να μην τα γνωρίζεις. Μην ντρέπεσαι λοιπόν, πήγαινε και ρώτα τα παιδιά πίσω από την μπάρα, ζήτα να δοκιμάσεις κάποια μπύρα, ρώτα για υποδείξεις. Σε διαβεβαιώ ότι μπορούν πολύ εύκολα να σε κατατοπίσουν και να σου προτείνουν κάτι που στο τέλος θα κάνει τη γλώσσα σου να εκρήγνυται από τς γεύσεις. Εκτός βέβαια και αν πέσεις πάνω στον Φώτη Αναστασίου, σνομπ ιδιοκτήτη του μαγαζιού, ο οποίος μπορεί να κάτσει και να σου μιλάει για ώρες για το κάθε βαρέλι ξεχωριστά, για τα μπουκάλια του, και τελικά να βρεθείς ακόμα πιο μπερδεμένος με αποτέλεσμα να τα δοκιμάσεις όλα. Άμα σε συμπαθήσει κιόλας, θα σου δώσει και ένα μπουκαλάκι για το σπίτι. Το σνομπ και η κολόνα που θα διαβάσετε παρακάτω είναι μερικά από τα inside jokes της Τοπικής, λόγια ενός επικού review που είχε λάβει κάποτε.

Μέχρι τώρα όλα καλά, λες. Αυτή η κολόνα όμως μέσα στην μέση, τι δουλειά έχει; Και η τηλεόραση γιατί είναι τόσο μικρή, και ακριβώς πίσω από την κολόνα; Και εδώ θέλω να σε ρωτήσω εγώ κάτι. Βγήκες έξω για να περάσεις καλά ή για να δεις τηλεόραση; Γιατί αν ισχύει το δεύτερο, τότε γιατί δεν έκατσες σπίτι σου, που θα ήταν και πιο φθηνά και σίγουρα πιο άνετα; Ίσως επειδή ήθελες να είσαι παρέα με άλλα άτομα, φίλους ή όχι (θα ξαφνιαστείς με το πόσο εύκολα ξεκινάς κουβέντα με άλλα άτομα στην Τοπική – Και μην τρομάξεις αν πας νωρίς και στα σκαμπό κάθονται μαντράχαλοι με ξυρισμένα κεφάλια και tattoo. Είναι και γαμώ τα παιδιά!) και να πίνεις μία μπυρίτσα. Και εδώ είναι και το δυνατό χαρτί του μαγαζιού. Δεν θα βρεις τον τεράστιο κατάλογο από Γερμανικές Weiss και Βέλγικες μοναστηριακές ales, καθώς ειδικότητα του μαγαζιού είναι οι Αμερικάνικες και οι Βρετανικές μπύρες. Αλλά οι επιλογές από αυτές τις χώρες είναι κάτι παραπάνω από αξιόλογες. Στα βαρέλια του, τα οποία είναι και το καμάρι του μαγαζιού, θα βρεις ουκ ολίγες φορές Βρετανικές IPA Αγγλικού και Αμερικάνικου τύπου, ωραίες και γευστικότατες Stout, και πολύ συχνά κάποια ειδικά βαρελάκια (ποιος ξεχνάει τις Imperial Stout της Hoppin Frog, B.O.R.I.S. και D.O.R.I.S., οι οποίες φύγανε σε λίγες ώρες), ενώ η λίστα των μπουκαλιών, η οποία ανανεώνεται συνέχεια, δεν πρόκειται να σε αφήσει ούτε μία στιγμή ανικανοποίητο. Και ξαναλέω, ρώτα τα παιδιά! Και κράτα σημειώσεις!! Τώρα αρχίζει το μάθημα!! Νέα είδη, ιστορίες ζυθοποιών, συνταγές, υλικά… Το προσωπικό χωρίς υπερβολές είναι κινητή βιβλιοθήκη, και αυτό γιατί αρχικά, αγαπάει την μπύρα και δεύτερον, θέλει να γνωρίζει τι προσφέρει!! Θέλει να γνωρίζει αν αυτό που προσφέρει είναι αξιόλογο (όχι ότι θα βρεις κάτι το οποίο δεν είναι αλλά..), θέλει να γνωρίζει την ιστορία πίσω από την ετικέτα (όλες σχεδόν οι ετικέτες κρύβουν μια μικρή ιστορία) και θέλει να μαθαίνει συνέχεια νέα από τον κόσμο της μπύρας!!! Beer Geek δηλαδή σαν και εμάς!!! Η αγάπη τους βέβαια για τις πικρές μπύρες είναι γνωστή, όπως επίσης και η προτίμησή τους στην Αγγλική σχολή, με αποτέλεσμα να υπάρχουν συνέχεια υπέροχες Αγγλικές Pale Ales και IPAs, χωρίς όμως να απουσιάζουν και οι μαυρίλες, οι οποίες, χάρη στην ποιότητα τους και την φήμη τους, εξαφανίζονται σε λίγες μόνο ημέρες! Έτσι πρέπει.

The Local Taps

The Local Taps

Αν ακόμα δεν σε έχω πείσει τότε πραγματικά δεν ξέρω τι άλλο να σου πω!! Μπορεί κάποτε να βάλει γυμνές χορεύτριες και να προσφέρει κότσι στους πελάτες. Και μπορεί τότε να σε δω εκεί!!

The Hoppy Pub

Νικηφόρου Φωκά 6, Θεσσαλονίκη

The Hoppy Pub! The HOPPY Pub! Hoppy ρε φίλε!!!! Λυκίσκος και τα μυαλά στα κάγκελα!!! Τι καλύτερο να εμπνευστείς το όνομα του μαγαζιού σου από το πιο εθιστικό υλικό του αγαπημένου μας ποτού! Και πόσο πιο ταιριαστό να έχεις μπουκάλια από τις πιο ωραίες και γευστικότατες λυκισκόμπυρες του κόσμου!! Λίγο hophead ο Πέτρος.

The Hoppy Pub

The Hoppy Pub

Η The Hoppy Pub, παιδί του κύριου Αλεξάκη Γιώργου, είναι ένα σχετικά νέο μαγαζί, ένας πραγματικός παράδεισος της μπύρας δίπλα στον Λευκό Πύργο. Ξέρεις, φαντάζομαι, όλα εκείνα τα κλασσικά μαγαζιά της Θεσσαλονίκης, αυτά που μένουν μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες και βαράνε τέρμα Παντελίδη, Σταν και Μακρόπουλο και με το που κλείσουν ξεχύνονται από μέσα ο κλαρινογαμπρός και οι κάγκουρας με το κουστούμι και το πουκάμισο… Και την επόμενη μέρα θα είναι πάλι εκεί να κεράσει ποτά και σφηνάκια την barwoman ελπίζοντας πως θα τον κοιτάξει φευγαλέα, θα του κλείσει το μάτι και θα παρατήσει την δουλειά της για να περάσει μαζί του μία παθιασμένη βραδιά στην αποθήκη και εν συνεχεία στο σπίτι του (true story)… Όλα στη φόρα!

Ε λοιπόν, στην Hoppy Pub δεν θα πας για αυτό.. Εγώ τουλάχιστον δεν πρόκειται να ξανα-πάω για αυτό. Θα πάω για την ζεστασιά και την σιγουριά που μου εμπνέει το μαγαζί. Θα πάω για να χαζέψω τις αφίσες ζυθοποιιών που υπάρχουν στους τοίχους. Θα πάω για να πιω απίστευτες μπύρες, να συνομιλήσω με τον, πάντα χαμογελαστό, Γιώργο και να γνωρίσω και άλλα άτομα. Μπορεί να έχω πάει μία μόνο φορά (δυστυχώς πέφτει λίγο μακριά), αλλά εκείνη την φορά γνώρισα και μίλησα με τουλάχιστον 10 άτομα. Και αυτό πιστεύω είναι που τραβάει και το τόσο φανατικό κοινό του, το οποίο συνέχεια και μεγαλώνει!

Ένα από τα πράγματα που κάνει την Pub αυτή να ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα μαγαζιά της Ελλάδος είναι η πολύ στενή και φιλική σχέση του Γιώργου με ζυθοποιούς του εξωτερικού. Πως αλλιώς άλλωστε θα μπορούσε να φέρει τόσο σπέσιαλ βαρελάκια, σπάνια ακόμα και στην χώρα που παράγονται;; Τρανό παράδειγμα το βαρέλι της Blackberry Albert της Βέλγικης ζυθοποιίας De Struise, μίας απίστευτης Imperial Stout, παλαιωμένης σε βαρέλια Port για ένα χρόνο, με προσθήκη βατόμουρων. Δεν ακούγεται πολύ ωραίο;; Σας πληροφορώ λοιπόν ότι στα εγκαίνια του μαγαζιού, όπου και κουμπώθηκε το βαρέλι αυτό, έγινε μαζική επιδρομή μπυραματιστών και μπυρόβιων από όλη την Ελλάδα, με αποτέλεσμα να αδειάσει μέσα σε λίγη ώρα!! Και το συγκεκριμένο βαρέλι είναι από τα πάρα πολλά που έχουν κουμπωθεί σε κάποιο από τα 12 taps του! Μπορείτε να σκεφτείτε άλλο μαγαζί που να προκαλεί τόσο μεγάλο χαμό;

The Hoppy Taps

The Hoppy Taps

Ένα ακόμα πλεονέκτημα των φιλικών σχέσεων είναι και τα διάφορα meet-the-brewers evets που διοργανώνει το μαγαζί, όπου ζυθοποιοί από όλη την υφήλιο έρχονται στο μαγαζί, παρουσιάζουν τις δημιουργίες τους και μιλούν με τον κόσμο του μαγαζιού για αυτές, για τις απόψεις τους πάνω στην σκηνή των διαφορετικών χωρών, για θέματα που μπορεί να μην έχουν καμία σχέση με τις μπύρες!! Είναι από τα events στα οποία όλοι οι μπυρόφιλοι επιζητούν να παραστούν, καθώς έτσι παίρνουν μία ιδέα για την γέννηση του αγαπημένου τους ποτού, την εξέλιξη του και για τις ευκολίες και δυσκολίες που υπάρχουν κατά την διάρκεια αυτού, αλλά μέσα από μία τελείως διαφορετική οπτική γωνία: αυτή ενός επαγγελματία!!

Δεν είπαμε όμως ακόμα για τις μπύρες που μπορεί κανείς να βρει στην Hoppy! Ο Γιώργος (όπως και ο Φώτης της Local άλλωστε) στηρίζει έμπρακτα τόσα χρόνια την Ελληνική σκηνή!! Αξιολογότατα μπυράκια από τις Septem Microbrewery, Chios Microbrewery, Corfu Beer, Donkey Santorini Brewing Company και Χάρμα Κρητική Μικροζυθοποιία κουμπώνονται συνέχεια στα taps της!! Αλλά η πραγματική δύναμη του μαγαζιού είναι αφενός τα απίστευτα μπουκαλάκια του και αφετέρου τα ειδικά βαρελάκια που κουμπώνονται που και που. Τα μεν πηγαινοέρχονται συνέχεια, με αποτέλεσμα να υπάρχει πάντα κάτι καινούργιο στον κατάλογο, τα δε σπάνια θα κρατήσουν για πάνω από δύο μέρες!!! Διακρίσεις δεν γίνονται καθώς υπάρχουν μπουκάλια ακόμα και από τον μακρινό Καναδά (ναι, ο Καναδάς έχει μικροζυθοποιίες, οι οποίες μάλιστα κάνουν εξαιρετικότατη δουλειά!!!!!), και σίγουρα υπάρχει κάτι για όλα τα γούστα! Άμα δεν ξέρεις τι να πιεις, δεν έχεις παρά να ρωτήσεις, και να είσαι σίγουρος πως θα εντυπωσιαστείς με τις προτάσεις του προσωπικού! Ή διάλεξε μια στην τύχη, άσχημη δε θα είναι!

Αυτά λοιπόν είναι δύο από τα πιο ποιοτικά μαγαζιά της χώρας μας!!! Ή τα δύο πιο ποιοτικά. Για κανέναν λόγο δεν λέω ότι είναι τα μόνα, απλά επέλεξα αυτά γιατί αφενός είναι οι προσωπικές μου προτιμήσεις και αφετέρου γιατί εάν έκανα ένα άρθρο 3000+ λέξεων δεν θα το διάβαζε κανείς (ήδη είμαστε στις 1900)!!! Δεν νομίζω να ξέχασα κάτι για τα συγκεκριμένα μαγαζιά, αλλά και να ξέχασα, δεν πιστεύω ότι αυτό το κάτι θα σας πείσει να πάτε. Εάν δεν έχετε ψηθεί μέχρι τώρα, δεν πρόκειται να ψηθείτε με τίποτα. Προτιμώ να τελειώσω το άρθρο κάπου εδώ με την παρακάτω φωτογραφία, στην οποία ποζάρουν οι ιδιοκτήτες των δύο μαγαζιών! Και αναρωτηθείτε εάν ξέρετε άλλα μαγαζιά ίδιου τύπου, με φιλικές μεταξύ τους σχέσεις!

Εγώ θα κλείσω το σχολιασμό με αυτό το λινκ. Και αν ένας λόγος που και η Hoppy δεν είναι μέσα, είναι πως είναι πιο φρέσκια (Φλεβάρης του ’14 αν δεν κάνω λάθος) από τη Local (Σεπτέμβρης του ’10). Και είπαμε, όποιος πάει ζητάει Amstel Bock. Cheers!

Local Hoppy

Advertisements

7 thoughts on “A Local Hoppy to lead the revolution!!

  1. Χαίρεται,

    δεν διαφωνώ ούτε με το προηγούμενο post που αναφέρεται σε αυτό το post, ούτε με τον παρόν. Στο σημείο που διαφωνώ είναι πως εθελοτυφλούμε για χάρη της νέας craft beer σκηνής, το booom που παρουσιάζει εγχώρια, στην Ευρώπη (ναι, ακόμη και Γερμανία) και φυσικά στον κόσμο γενικότερα.

    Καταρχήν, σωστά. οι Lager, Pils, Weiss & Co φυσικά δεν είναι άσχημα στο σύνολό τους, έχοντας έξοχα παραδείγματα προς μίμηση, απλά υπάρχει πληθώρα αυτών και μάλιστα -ως συνήθως- οι πιο εμπορικές είναι quantity for quality. Υπάρχουν όμως τόσο έντονες παρουσίες,- και όχι από την craft σκηνή- που δεν μπορούν να προσπεραστούν.

    Το σχόλιο στο post «Μια Weiss είναι αρκετή για ένα μαγαζί» δεν ξέρω αν ήταν inside joke, μιας και δεν είχε το italic – οπότε προσθέτω πως σίγουρα δεν φτάνει, όπως δεν φτάνει μόνο μια Lager και μια Pils. Είναι σαν να λέγαμε φτάνει μια IPA, μια Stout και μια Pale Ale και τα αντιπροσωπέψαμε.
    ΣΗΜΕΙΩΣΗ: αν η αναφορά έγινε για τα δυο μαγαζιά που παρουσιάζονται, πιάνω το αστείο και προφανώς θα ήταν το ίδιο αστείο όπως παρουσιάζω εγώ τώρα με IPA κλπ. Αν όχι, προφανώς και έχουμε προσωπικές προτιμήσεις που όμως δεν μπορούμε να γενικέψουμε.

    Το δεύτερο είναι οτι υπάρχει αυτήν την στιγμή κομφορμιστές και αντικομφορμιστές μπύρας. Οι πρώτοι πίνουν οτι τους δίνουν και κυρίως αυτά που ξέρουν από διαφημίσεις και πλύση εγκεφάλου -long story made short τις απόλυτα εμπορικές και συνήθως όχι αξιόλογες και οι δεύτεροι για κανέναν λόγο εμπορικές μπύρες αλλά μόνο craft beer από μικροζυθοποιίες και διάφορα τέτοια quality products. Ε δεν μπορεί να είναι όλες καλές – ειδικά στην Ελλάδα ανοίγει και η κουτσή Μαρία πλέον χωρίς να ξέρει/αγαπά την μπύρα, λόγο της μόδας. Τέλος πάντων θέλω να καταλήξω πως υπάρχουν και άλλες μπύρες υπεραξιόλογες και όχι microbreweries και τα συναφη, καθώς και μπυραρίες που παρέχουν χώρο, γνώση, ποτήρια κλπ με τον σωστό τρόπο. Και όχι μόνο Αθήνα/Θεσσαλονίκη.
    Άσχετα με τις δυο pub που τα σπάνε, μην με παρεξηγήσετε!!

    Έχω την εντύπωση οτι καταλήγουμε πάντα στα δυο άκρα. Ξανά, τα σχόλια είναι πιο γενικά από τα συγκεκριμένα 2 post, no offense, στάθηκε όμως αφορμή για να τα πω «έτσι γενικά» και να διαβάσω και άλλες γνώμες πάνω σ’αυτά.

    Στα παιδιά, keep up the good work and stay ha(o)ppy
    BTW, Amstel Bock πότε θα κουμπώσετε

    Μου αρέσει!

    • Aloha,

      όλες οι αναφορές που διαβάζεις αναφέρονται στα δύο αυτά beer bars. Μία weiss αρκεί για μια βρετανική pub, γιατί δεν είναι εκεί το «ζουμί» της. Εννοείται πως για μια γερμανικής κατεύθυνσης μπυραρία δεν τίθεται τέτοιο ζήτημα.

      Στο δεύτερο θέμα που θέτεις τώρα. Φυσικά και πίνουν/πίνουμε(;) εμπορικές μπύρες. Και πολλές θα έλεγα. Η διαφορά έγκειται στο γιατί πίνεις. Άλλη φορά, συχνότερα βέβαια, θέλω quality και άλλοτε πάλι quantity. Δεν ακυρώνεται κάτι. Παραμερίζεται απλά. Καλά και άσχημα παραδείγματα υπάρχουν και στα δύο «στρατόπεδα». Και αρπαχτές γίνονται όπως λες, στο παιχνίδι είναι.

      Επίσης, οπωσδήποτε υπάρχουν κι άλλα αξιόλογα μαγαζιά. Απλά αυτά τα δύο είναι να πιο αναγνωρισμένα, όχι μόνο σε ελληνικό αλλά σε παγκόσμιο επίπεδο.

      Και μην αγχώνεσαι, δεν παρεξηγούμαστε!

      Cheers!

      Μου αρέσει!

    • Φίλε Σάκη γεια σου,

      Το σχόλιο πως μία weiss είναι αρκετή το εννοώ αρχικά για τα δύο αυτά, αν και εγώ θα μπορούσα να το εννοώ για κάθε μαγαζί που υπάρχει στην Ελλάδα. Και αναφέρομαι έτσι στα μαγαζιά που παρέχουν τις κλασσικές πλέον γερμανικές Weiss Paulaner, Erdinger, Franziskaner, Konig Ludwig κλπ. Είναι μπύρες σχεδόν ίδιες σε γεύσεις και αρώματα (ίδιες βασικά, αλλά μπορεί άτομα με καλύτερη μύτη από μένα να βρουν διαφορές άρα δεν το απολυτοποιώ). Πρόσεξε όμως, δεν είπα για lager και plis καθώς είναι είδη στα οποία μπορούν και υπάρχουν αρκετά μπυράκια που ξεχωρίζουν από τα άλλα. Έχει να κάνει καθαρά με το υλικό που θες να σου δώσει την γεύση. Στις weiss είναι η μαγιά, και άρα εφόσον παίζεις με την ίδια μαγιά θα πάρεις το ίδιο αποτέλεσμα. Στις lager/pils παίζεις με βύνες/λυκίσκους άρα μπορείς να ξεφύγεις λίγο και να κάνεις κάτι διαφορετικό και πραγματικά αξιόλογο. Αλλά ναι, πέρα από ότι λέω τόση ώρα, στο τέλος είναι καθαρά η άποψή μου, καθώς οι γευστικές προτιμήσεις είναι ένα καθαρά υποκειμενικό θέμα.
      Σχετικά με τα υπόλοιπα μαγαζιά, σιγά σιγά θα αναφερθούν κι άλλα. Δεν σνομπάρουμε τα υπόλοιπα, ίσα ίσα που πάμε και σε άλλα, και όταν βλέπουμε μία καλή κίνηση θα την στηρίξουμε όσο μπορούμε, απλά επειδή όπως παρατήρησες και εσύ, γράφω σεντόνια, θα ήταν αδύνατον να γράψω για 2-3 μαγαζιά σε ένα άρθρο. Αδύνατον όχι για μένα να το γράψω, αλλά για τον αναγνώστη να το διαβάσει.
      Τέλος, για τους (αντί)κομφορμιστιστές, δεν έχω να πω κάτι πέρα από τον Πάνο. Το να σνομπάρεις κάτι (όχι μόνο για την μπύρα) απλά επειδή δεν είναι craft και χειροποίητο και λοιπά (ακόμα και αν το έχεις δοκιμάσει και σου αρέσει) με βρίσκει τελείως αντίθετο, Τρανό παράδειγμα η Βεργίνα, η οποία για κανένα λόγο δεν θεωρείται craft (και δεν είναι). Δεν έχει άσχημη μπύρα. Ακόμα και η lager της είναι καλή. Η δε weiss της προσωπικά μου αρέσει πιο πολύ από τις γερμανικές του εμπορίου. Για Red και Πορφύρα δεν μιλάω, καθώς είναι αξιολογότατες!

      Σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια!!

      Cheers

      Μου αρέσει!

      • Άρα πάνω-κάτω συμφωνούμε. Για βρετανική pub, όπως είπε ο calmdreamer, μια Weiss φτάνει (και περισσεύει κι όλας αν ρωτήσεις εμένα, ούτε καν θα την αναζητούσα).
        tsekoyrate θα διαφωνήσω όμως για κάθε μαγαζί. Βέβαια, με τις μπύρες που αναφέρεις για παράδειγμα, ναι, δεν έχουν κάτι αξιόλογο και δεν ξεφεύγουν μεταξύ τους – γι’αυτό και ανάφερα αρχικά σε εναλλακτικές, πιο σπάνιες επιλογές από «εμπορικές» κατηγορίες, όπου θα βρεις όχι μόνο διαφορές με την προαναφερόμενες δικές σου, αλλά και μεταξύ τους.

        Αναγκαστικά μιλάμε για εισαγωγή μπύρας από μικρούς εισαγωγείς και μπυραρίες, γιατί με τις υπάρχουσες επιλογές στην Ελλάδα θα καταλήγαμε πως ναι, δεν υπάρχει μεγάλη, ουσιώδη διαφορά ανάμεσά τους – άλλωστε και οι δυο pub αυτό κάνουν και μπορούν να ξεχωρίσουν και να έχουν επιλογές σε γεύσεις, μιας και μπορώ να το συνδέσω επι της ευκαιρίας άμεσα.

        Μαγιά έχει το κάθε ζυθοποιείο δικιά της, φόρμουλες που δύσκολα θα τις κάνει άλλος – χαρακτηριστικό παράδειγμα; Κάπου που ΟΥΤΕ ΚΑΝ θα σκεφτόμασταν να έχει γεύση εξ ορισμού, όχι διαφορές κι όλας από ζυθοποιείο: Weizen Alkoholfrei. Δοκίμασε μια Weltenburger, Weihenstpehan και Schneider Weisse σταρένια χωρίς αλκοόλ. Είναι εξαιρετικές ΚΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ. Ναι. Χωρίς αλκοόλ και έχουν διαφορές.

        Επίσης θέμα παρουσιάζει και η ποικιλία κατηγοριών που μπορούμε να βρούμε σαν σταρένια – πόσες φορές εκτός από μια κλασική Hefe Weiss βρήκαμε δηλαδή και Hefe Dunkel, Kristall (χωρίς καν μαγιά δηλαδή), Weizen Doppelbock, Weizen Doppelbock Dunkel, Schankbier (ελαφριά, Leichte); Και από ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ζυθοποιεία; Το πιο τρανό παράδειγμα ανεπανάλληπτης Weiss ήταν μια ξανθιά μεν, με καβουρδισμένη βύνη δε (ΟΧΙ Dunkel δηλαδή), με γεύση άνευ προηγουμένου που έχω δοκιμάσει.

        Αυτό εννοούσα κυρίως με την στροφή μας σε craft beers, υπάρχουν και από τους «μεγάλους» διαμάντια – αρκεί να τα βρούμε. Στο market, δύσκολα. Όπως και αυτές των παιδιών στα άρθρα.

        Εγώ θέλω και quantity και quality, ταυτοχρόνως ψηλά όμως και όχι στην ζυγαριά για το βάρος του άλλου.

        Prost!!

        Αρέσει σε 1 άτομο

      • Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου. Ίσως δεν το διευκρίνισα από την αρχή λέγοντας Weiss, εννοούσα καθαρά Hefe-weiss. Συμφωνώ ότι υπάρχουν αρκετά υποείδη, ή ακόμα και άλλα είδη τα οποία έχουν σαν βασικό χαρακτηριστικό την προσθήκη βύνης σιταριού, μάλιστα έχοντας δοκιμάσει αρκετές Dunkel-weiss, σαν είδος το έχω σε πολύ μεγάλη εκτίμηση!!! Ένας πετυχημένος συνδυασμός καραμελωμένων-μαύρων βυνών με τα φρούτα της μαγιάς πραγματικά κάνει θαύματα! Ένα μαγαζί πραγματικά παράδεισο στα συγκεκριμένα είδη θα παρουσιάσω σε επόμενο ποστ για μπυραρίες, ένα μαγαζί το οποίο όντως ψάχνεται στα Γερμανικά είδη και έχει διαμαντάκια που δεν μπορείς να μην τα λατρέψεις και να τα σνομπάρεις απλά επειδή είναι γερμανικές σταρένιες!!

        Μου αρέσει!

  2. Τώρα αξιώθηκα και έριξα μια ματιά στο blog σας, μπράβο παιδιά για τη δουλειά που έχετε κάνει και ξεχωριστά μπράβο για το συγκεκριμένο άρθρο. Για την Τοπική εννοείται πως θα συμφωνήσω σε όλα μαζί σας (ειδικά για τη σκέψη με τις γυμνές χορεύτριες :p)
    Όσο για την Hoppy Pub το έχω ξαναπεί πως όταν με το καλό επισκεφθώ τη Θεσσαλονίκη, πρώτα θα πάω εκεί και μετά στον Λευκό Πύργο! 🙂
    Στην Αθήνα πάντως πολύ καλό ήταν (και σε πολύ βολικό σημείο) επίσης και το Volume 10 που δυστυχώς έκλεισε.

    Μου αρέσει!

Άσε ένα σχολιο:

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s